سرنوشت نامعلوم کارخانه «گیاهان دارویی» گچساران / کارخانه‌ای که در پیچ‌وخم تصمیمات مدیریتی جا ماند!

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی‌ «خبر بیست» ، کارخانه فرآوری گیاهان دارویی سربیشه قرار بود فرصتی برای توسعه صنعتی و اشتغال جوانان منطقه باشد؛ اما تغییرات پیاپی مدیریتی و نبود چشم‌انداز شفاف، این ظرفیت اقتصادی را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است. اکنون مطالبه اصلی مردم، پاسخ روشن درباره سرنوشت این سرمایه‌گذاری است.

امروز کارخانه فرآوری گیاهان دارویی سربیشه گچساران؛ نماد فرصت‌های ازدست‌رفته، مدیریت بلاتکلیف و پرسشی جدی درباره عدالت در توزیع امکانات و سرمایه‌گذاری‌های ستاد اجرایی فرمان امام در مناطق محروم جنوب کشور است.

چهار سال از دست‌به‌دست‌شدن مدیریت و مالکیت کارخانه فرآوری گیاهان دارویی سربیشه گچساران میان مجموعه‌های وابسته به هلدینگ کشاورزی، شرکت اکسیر سبز سربیشه گچساران و شرکت تولیددارو هلدینگ دارویی برکت وشرکت های  تولیدی وابسته به ستاد اجرایی فرمان امام می‌گذرد؛ اما حاصل این جابه‌جایی‌ها برای منطقه گچساران و مردم آن، همچنان با یک پرسش اساسی همراه است؛ سهم این منطقه از مدیریت توانمند، سرمایه‌گذاری مؤثر، توسعه صنعتی و ایجاد اشتغال پایدار کجاست؟

کارخانه‌ای که می‌توانست به یکی از ظرفیت‌های مهم اقتصادی منطقه تبدیل شود، زمینه اشتغال جوانان را فراهم کند، به توسعه زنجیره تولید و فرآوری گیاهان دارویی کمک کند و امید را به سفره خانواده‌های منطقه بازگرداند، همچنان در پیچ‌وخم تصمیم‌گیری‌های مدیریتی گرفتار مانده است. چهار سال جابه‌جایی مدیریت و مالکیت، بدون ارائه چشم‌اندازی روشن و امیدبخش برای آینده این مجموعه، پرسش‌های جدی درباره نحوه تصمیم‌گیری، اولویت‌بندی سرمایه‌گذاری‌ها و مسئولیت مدیران مربوطه ایجاد کرده است.

در همین حال، شاهد آن هستیم که مجموعه‌های اقتصادی وابسته به ستاد اجرایی فرمان امام در برخی مناطق کشور، مسیر توسعه، گسترش فعالیت‌های تولیدی و ایجاد فرصت‌های شغلی را دنبال می‌کنند. این روند، هرچند اقدامی ارزشمند در مسیر توسعه اقتصادی است، اما این سؤال را به‌وجود می‌آورد که چرا چنین نگاه توسعه‌محور و تصمیم‌های امیدبخشی نباید با همان جدیت و اراده در مناطق محروم جنوب کشور نیز دنبال شود؟

آیا عدالت در توزیع منابع و امکانات، تنها یک شعار است یا باید در تصمیم‌های اقتصادی، تخصیص بودجه، انتخاب مدیران و اجرای طرح‌های اشتغال‌زا نیز نمود عینی داشته باشد؟

مردم مناطق جنوبی کشور نباید احساس کنند که در محاسبات اقتصادی و اولویت‌های مدیریتی، در حاشیه قرار گرفته‌اند. توسعه متوازن زمانی معنا پیدا می‌کند که فرصت‌های سرمایه‌گذاری، امکانات تولیدی و حمایت‌های اقتصادی متناسب با ظرفیت‌ها و نیازهای مناطق مختلف توزیع شود؛ نه اینکه برخی مناطق شاهد توسعه مستمر باشند و برخی دیگر، با وجود برخورداری از ظرفیت‌های ارزشمند، سال‌ها در انتظار تصمیمی جدی باقی بمانند.

اگر رسالت مجموعه‌هایی همچون ستاد اجرایی فرمان امام، علاوه بر فعالیت اقتصادی، کمک به محرومیت‌زدایی، توانمندسازی مناطق کمتر برخوردار و ایجاد اشتغال پایدار است، انتظار می‌رود این رسالت در عمل و به‌ویژه در مناطق محروم جنوب کشور نیز به‌روشنی دیده شود.

امروز مطالبه مردم از مسئولان ذی‌ربط، صرفاً انتقاد از گذشته نیست؛ بلکه درخواست پاسخ روشن درباره آینده است چرا پس از چهار سال تغییر و جابه‌جایی مدیریتی و مالکیتی، هنوز چشم‌انداز روشنی از آینده کارخانه ارائه نشده است؟

برنامه مشخص هلدینگ‌های مسئول برای تعیین تکلیف وضعیت کارخانه، تأمین سرمایه موردنیاز و آغاز یا توسعه فعالیت‌های تولیدی چیست؟ چه زمانی قرار است ظرفیت‌های این مجموعه در مسیر ایجاد اشتغال پایدار و رونق اقتصادی منطقه به کار گرفته شود؟و مهم‌تر از همه، سهم مناطق محروم جنوب کشور از بودجه‌های توسعه‌ای، حمایت‌های اقتصادی و نگاه عدالت‌محور مدیران این مجموعه‌ها چگونه تعریف و تضمین شده است؟

شهروندان گچسارانی خواهان پاسخ‌گویی شفاف، تصمیم‌گیری قاطع و ارائه برنامه‌ای زمان‌بندی‌شده برای تعیین تکلیف کارخانه فرآوری گیاهان دارویی سربیشه گچساران هستند. انتظار می‌رود مدیران مسئول، به‌جای تداوم بلاتکلیفی، با اعلام برنامه‌ای روشن درباره مدیریت، تأمین منابع، راه‌اندازی یا توسعه فعالیت‌ها و اشتغال‌زایی، به نگرانی‌های مردم پاسخ دهند.

فرصت‌های اقتصادی مناطق محروم نباید در چرخه تغییر مدیران، اختلاف رویه‌ها و تصمیم‌های بی‌نتیجه فراموش شوند. جوانان این مناطق نیز حق دارند از فرصت‌های شغلی پایدار برخوردار باشند و مردم آن‌ها نیز حق دارند آثار سرمایه‌گذاری و فعالیت نهادهای اقتصادی را در زندگی و آینده منطقه خود ببینند.

چهار سال انتظار کافی است؛ کارخانه فرآوری گیاهان دارویی سربیشه گچساران به تصمیمی جدی، مدیریتی توانمند و برنامه‌ای عملیاتی نیاز دارد. عدالت، زمانی معنا پیدا می‌کند که توسعه فقط در نقاط برخوردار متوقف نماند؛ زمانی که جنوب کشور نیز در اولویت تصمیم‌های اقتصادی قرار گیرد و ظرفیت‌های آن به فرصتی واقعی برای اشتغال، تولید و پیشرفت تبدیل شود.

امروز پرسش مردم گچساران از مدیران ستاد اجرایی فرمان امام و هلدینگ‌های مرتبط روشن است؛چرا کارخانه فرآوری گیاهان دارویی سربیشه گچساران همچنان بلاتکلیف است و چه زمانی قرار است مردم منطقه، نتیجه یک تصمیم جدی و عدالت‌محور را ببینند؟

مردم گچساران بیش از وعده، به اقدام نیاز دارند؛ بیش از تغییر مدیران، به مدیریت کارآمد و بیش از شعار عدالت، به تحقق عملی عدالت در توزیع منابع و فرصت‌های توسعه نیازمندند. آقایان مدیران ارشد ستاد اجرایی فرمان امام ،توسعه حق همه مناطق است؛ جنوب ایران را از این حق محروم نکنید.

انتهای خبر/